मायेच्या हळव्या स्पर्शाने खुलते,

मायेच्या हळव्या स्पर्शाने खुलते, 
नात्यांच्या बंधात धुंद मोहरते
मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे, 
का होते बेभान, कसे गहिवरते !

आकाशी स्वप्नांच्या हरपून भान शिरते,
हुरहुरत्या सांजेला कधी एकटेच झुरते
सावरते, बावरते, घडते, अडखळते का पडते ?
कधी आशेच्या हिंदोळ्यावर मन हे वेडे झुलते
मन तरंग होऊन पाण्यावरती फिरते
अन्‌ क्षणात फिरुनी आभाळाला भिडते !
मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे, 
का होते बेभान, कसे गहिवरते !

रुणझुणते, गुणगुणते, कधी गुंतते, हरवते,
कधी गहिऱ्या डोळ्यांच्या डोहात पार बुडते
तळमळते सारखे बापडे नकळत का भरकटते ?
कधी मोहाच्या चार क्षणांना मन हे वेडे भुलते !
जाणते जरी हे पुन्हा पुन्हा का चुकते ?
भाबडे तरी भासांच्या मागून पळते !
मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे, 
का होते बेभान, कसे गहिवरते !

कदर करा त्या आईची जी तुमच्यासाठी जीवाचं रान करते

कदर करा त्या आईची जी तुमच्यासाठी जीवाचं रान करते
प्रेम करा त्या आईवर जी तुमच्या भल्यासाठी स्वतःचा विचार करत नाही
सेवा करा त्या आईची जिने नऊ महिने तुमच्या लाथा सोसल्या पण कधी तुमच्यावर रागावली नाही
थोडा विचार करा त्या आईचा जी स्वतः उपाशी राहते पण तुम्हाला कधी ऊपाशी ठेवलं नाही 

आई आठवताना ...!!

आई आठवताना ...!!
आईला आठवताना 
आई आठवते कधीपण ,केव्हाही 
मन व्यापून उरलेली 
आई असते पाठीवर हात ठेऊन सतत सांभाळून घेणारी

आई असते भक्कम पाठीशी
आधार देऊन ठाम उभी
आई वाटते दगडाहून कठोर
पण मेणाहून मउ
वेळप्रसंगी
पोटच्या पोरांच्या संसारात
रात्रीचा दिवस करणारी

आई फक्त आई असते
तिला आठवताना ती वाटत नाही
कुणाची मुलगी ,सून ,बहीण
नि ईतर नात्यात बांधून घेतलेली
फुलांची पुरचुंडी

आई असते संसाराचा तंबू
एक खांबी
सहज सहन करीत वेदना
मनात निव्वळ
ओंजळभर प्रार्थना
फक्त पोराच्या सुखासाठी

ज्या दिवशी बाबा गेले
तिला बघितलेय मी आभाळभर होताना
नि अश्रू गिळताना
धीटपणे दुखाला सामोरी जाताना
नि तिचे बाबापण होताना ...!!

आज वाटते आई तू पुन्हा मला थोपटावे .

आज वाटते आई तू पुन्हा मला थोपटावे .....

आज वाटते आई तुझ्या
जवळ येऊन बसावे |
मांडीवर डोक ठेऊन
तुझ्या शांतपणे निजावे |

घरापासून दूर म्हणून
शांत झोपच येत नाही |
तुम्हा सर्वांची आठवण
मला झोपूच देत नाही |

दिवस माझे सखे,
आणि रात्री वैरी होतात |
त्या एकांतात मला फक्त
चंद्र तारे साथ देतात |

प्रतेक तुटत्या ताऱ्याकडे
मी परतीचे मागणे मागतो |
शीतल त्या चंद्रामध्ये
मी तुझेच प्रतिबिंब पहातो |

पुन्हा एकदा रस्त्याने
तुझे बोट धरून चालावे |
चालताना लागली ठेच तर
तुझ्या आधाराने सावरावे |

आज वाटते आई
तू पुन्हा मला थोपटावे |
त्याच बोबड्या स्वरांत
काही माझ्या साठी गुणगुणावे.......

माझी माय…

माझी माय …………!

किती सोसले कष्ट, मायेने माझ्यासाठी
दिला पोटाला चिमटा, फ़क्त माझ्यासाठी.

... ... आयुष्यभर केल कष्ट, मला मोठ करण्यासाठी. मायेच्या साडीवर असतील कितीही दाग.
पण तिने मला कधीही नाही रडवल, आवडीच्या कपडयासाठी.

नाही कधी बोटांची झापड़ मला, जरी आले संकट माझ्यामुळे.
मायेने केले तीच्या रक्ताच पानी, पूर्ण केल्या माझ्या सर्व आवाडी निवाड़ी.

आणि जपल मला, फुलाप्रमाने.
तिचा साथ असतो नेहमी, देवा प्रमाने.

कधीही दुखावणार नाही मायेला,
म्हणून नम्र सर्वांना,
एकच सांगन.
शातायुष्य लाभों मायेला,
हेच देवाला मागण.

माझी माय…

आईस पत्र

प्रिय आईस,
पत्ता :- देवाचे घर.

तुझा हात हवा होता सदा माझ्या उश्यावर,
थापटून मला झोपवायला, अचानक जाग आल्यावर.
मी अजून सुद्धा दचकून जागा होतो मधीच,
तुझी काळजी रात्रभर सतावत राहते उगीच.
तू का इतक्या लवकर सोडून गेलीस गाव माझं,
'आईविना पोर' असं घेतात लोक नाव माझं.
वरवरच्या पदार्थाची मला चवंच लागत नाही,
काय करू, तुझ्या दुधाविना माझी भूकच भागत नाही.
पोरकेपणाचा माझ्याभोवती का ठेऊन गेलीस जाळ,
का खरंच इतकी कच्ची होती तुझ्या माझ्यातली नाळ.
तिथं कुणी आहे का तुझ्याशी बोलायला भरपूर,
उगाच रडत राहू नकोस दाबून स्वतःचा ऊर.
बघं आता आई मी रडत नाही पडलो तरी,
मला ठाऊक आहे तू गेली आहेस देवा घरी.
भूक लागली तरी बिलकुल मी रडत नाही,
कारण मी हसल्याशिवाय तुला चैन पडत नाही.
पण रोज रात्र झाली कि तुझ्या आठवणींचा थवा येतो,
अंथरुणात लपून, पुसून डोळे मी गप्प झोपी जातो.
बघं तुझं बाळ किती समजूतदार झालं आहे,
आणि वय कळण्याआधी वेडं वयात आलं आहे.
अजिबात म्हणजे अजिबात त्रास देत नाही पप्पाला,
तुझी काळजी तेवढी मात्र घ्यायला सांग देवबाप्पाला.
आणि सांग कि हे शहाणं बाळही आहे जरा हट्टी,
जर का काही झालं तुला तर घेईन म्हणावं कट्टी.
मी आता थकलोय तुला ढगांमध्ये पाहून,
ये आता भेटायला नजर तिथली चुकावून.
जमलं जर का सुट्टी घ्यायला तर ये निघून अशीच,
पोट भरतं गं रोज पण मायेची भूक अजून तशीच.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -तुझाच लाडका मुलगा